آفتـــــــاب شـــــــرقی

سپس خداوند خدا آنان را فرمود:

((همگی ، بزرگتان وکوچکتان ،دورتان ونزدیکتان ،در پای اینان به خاک افتید.))فرمان فرمان خدا بود همه سر به سجده نهادند،جز شیطان که طغیان کرد.اکنون که خداوند خدادوست داشتن را بر می گزیند،عشق را در پای آن به سجده می خواند.اوکه عاشق بزرگ ودیرین خداوند است از کینه جانش عاصی می شود،حسدعشق عشق را نیز تباه می کند. مطرود عشق می گردد ودشمن دوست داشتن اما به پاس عشق دستش را در انتقام گرفتن از دوست خویش ،امانتدار آشنا وخویشاوندهمانندو تلمیذ درس های اوپانیشادی خویش باز می گذارد تا هم عشق را پاداش داده باشد وهم دوست داشتن را بیازماید.

دکتر علی شریعتی